سخن ناب
شاعر باید پس از سرودن هر شعر به طور کل فراموش کند که چه سروده است... این تنها راه ادامه ی کار است!
تی . اس . الیوت
+ نوشته شده در چهارشنبه ۲۶ تیر ۱۳۸۷ ساعت توسط مهدی مهرآبادی
|
شعر
جام
جهان
نمای شوکران پیاپی
و قحط مرگ....
چه تلخ
اینجا که ارتفاع
تنها به دست آسانسور
دست می دهد
دیگر،
دوباره نخواهد رسید
هرگز،
هماره بود...
...
حالا بچرخ
بالی بپر به اوج
تا چرخ-بال...
یک دانگ ازین زمین معلق
به نام تو!
جهان که رام نشد،
سیگار هست.... کام بگیریم
و ارتفاع چاه
تنها مسیر عمودی
برای بی پر نوبال
و این سر ِ سنگین
و بال آل زده...
....
بیا دوباره بمیریم
گورزار تحصن!
شاید ستون شویم
در روزنامه ای
یا چند جمله تبانی
در یک میتینگ داغ
در گفتمان [ببخشید!] یک الاغ چاق!
پول،
پررو،
پل،
پارتی...
تمام سهم من از « پ »
از هیچ کم تر است!
و این منم
پژمرده پیکر و.......پیر پر
جوان - زود - فرسود...
پیراهنم سفر
من، گیج این همه تقدیر
و منگ این همه تغییر
درگیر نامعادله ای گنگ
بی فرزند،
پدرم
بی پدر،
فرزندم
هنوز بی لبخند می خندم
هنوز سرسنگین
و سخت بی رؤیا
سخت مرگ آلود
زجر آسود
در تحصن این گورزار
جام .... رو به جام
جهان،
نمای شوکران پیاپی
و قحط مرگ...
چه تلخ....
مهدی مهرآبادی
اردی بهشت 1386
+ نوشته شده در پنجشنبه ۲۰ تیر ۱۳۸۷ ساعت توسط مهدی مهرآبادی
|